Aidat toplantısında konuşmanın usulü

Aidat toplantısı, mahallenin en çok ertelenen ve en çok şikâyet edilen oturmasıdır. Koridorda çok alınıyor denir, salonda ise kimse ilk cümleyi kurmak istemez. Oysa konu basittir: ortak yerin masrafı, kimde kaldığı ve ne zaman ödeneceği. Basit konu, dağınık sözle zorlaşır. Toplantının usulü, bu dağınıklığı biraz toplar.

Gündem önceden yazılır

Kapıda sürpriz madde, insanı savunmaya iter. Asansör, çatı, temizlik ve birikmiş borç varsa bunlar bir kâğıtta önceden durur. Kâğıt yoksa toplantı, en yüksek sesin gündemine döner. Gündem üç beş maddeyi geçmesin. Geçerse gece yarısı hâlâ ilk maddedesinizdir.

Herkes her maddeye aynı bilgiyle gelmez. Gelen, bilmediği kalemi nutukla kapatmasın. Bunu anlamadım demek, toplantının en işe yarar cümlelerinden biridir. Anlamadan oy vermek, ertesi gün koridorda ikinci bir toplantı açar.

Sözün sırası

Aynı anda üç kişi konuşursa karar çıkmaz, sadece yorgunluk çıkar. Söz isteyen el kaldırır ya da kısa bir sıra kurulur. Sıra, en yaşlıyı sonsuza kadar susturmak için değildir. Herkesin bir turu vardır, ikinci tur ancak birincisi bitince açılır. Kişisel kavga, aidat maddesinin içine saklanmaz. Saklanırsa asansör hâlâ bozuktur, sadece yeni bir küslük eklenmiştir.

Gürültü için kapıyı çalmadan önce kurulan sakin cümle, burada da işe yarar. Suçlayan giriş, haklı bir masrafı bile duyulmaz yapar. Rakam söyleyen, bağırandan daha çok hatırlanır.

Rakam ve şeffaflık

Aidatın nereye gittiği kabaca da olsa görünür olmalıdır. Görünmeyen kasa, en dürüst yönetimi bile şüpheli kılar. Fişler bir kutuda duruyorsa toplantıda bir iki örnek yeter. Bütün yılı tek tek okumak, herkesi uyutur. Özet, tarih ve kalan borç çoğu ev için yeterlidir.

Ödeyemeyen komşu, toplantının ortasında teşhir edilmez. İsimler yüksek sesle sıralanacaksa buna gerek var mı diye bir kez daha düşünülür. Borç konuşulabilir, kişi küçük düşürülmeden. Küçük düşürme, parayı getirmez. Bazen bir sessiz plan, bağırılan listeden daha çok ödeme toplar.

Karar ve tutanak

Karar, herkes anladı diye havada kalmaz. Bir cümle yazılır: ne yapılacak, kim bakacak, ne zamana kadar. Yazılmayan karar, ertesi hafta üç ayrı şekilde hatırlanır. Tutanak kısa olur. Roman gibi tutanak da okunmaz.

Herkes aynı oyda olmak zorunda değildir. Azınlıkta kalan, kapıda bizi dinlemediler diye bütün geceyi zehirlemeden önce, yazılan cümleyi bir kez daha görür. Görülen cümle haksızsa itiraz orada, sakin ve kısa yapılır. Site ile avlu arasındaki fark da bazen tam burada çıkar. Biri yönetime, biri pencereye konuşur. İkisinde de yazı, bağırmadan uzun yaşar.

Toplantı bitince

Çay uzarsa karar unutulur. Çay, maddeler bitince gelsin. Bitince sandalye yerine konur, ışık kapanır, koridorda devam eden yüksek ses yeni bir toplantı açmasın. Ertesi gün asansöre binen kişi, dün geceki cümleyi komşunun yüzüne vurmaz. Vurursa aidat düzelir, selam bozulur.

İyi toplantı uzun olan değildir. Gündemi belli, sözü sıralı, rakamı görünür ve kararı yazılı olandır. Dördü varsa ortak yer, bir süre daha ortak kalır.

Sık sorulan sorular

Gündemsiz toplantı olur mu? Olursa en yüksek sesin gündemi olur. Üç beş maddeyi önceden yazmak, geceyi kısaltır.

Borçlu isimler okunur mu? Teşhir için okunmaz. Borç konuşulabilir, kişi küçük düşürülmeden. Küçük düşürme ödeme getirmez.

Karar nasıl hatırlanır? Bir cümle yazılır: ne, kim, ne zamana kadar. Yazılmayan karar, ertesi hafta üç ayrı hikâyeye bölünür.