Taşınma günü: kamyon, komşu ve yeni eşik
Taşınma gününde kamyon, merdiven ve komşu yardımı. Yeni eşiğe adım atarken uyulan küçük adetler.
Taşınma günü mahallede herkesin duyduğu bir gündür. Kamyon sokağın dar yerine yanaşır, motor bir süre çalışır, sonra susar. Battaniye sarılmış ayna merdivenden iner, sandalye ters çevrilir, saksı en sona bırakılır. Gürültü şikâyet konusu olmadan önce, komşunun “hayırlısı olsun” cümlesi yetişir. O cümle kısa olsa da günün çerçevesini çizer.
Kamyonun sokağa sığması
Dar sokakta kamyon bir olaydır. Şoför aynadan bakar, bir komşu eliyle işaret eder, başka bir komşu kendi arabasını yarım metre çeker. Bu küçük kaydırmalar konuşulmadan hallolursa gün kolay başlar. Korna, ancak gerçekten sıkışınca çalınır. Uzun korna, taşınmayı duyurmaz; sokağı rahatsız eder.
Eşya indirilirken kaldırım yarım saatliğine ortak alan olur. Geçmek isteyen "kolay gelsin" der ve kenardan sıyrılır. Durup bakmak ayıp sayılmaz, eşyayı izlemek gibi yorumlamak ayıp sayılır. Koltuk takımının rengi, buzdolabının yaşı, halının büyüklüğü o günün dedikodusu olmamalıdır. Mahalle, yeni gelenin evini daha içeri girmeden tanımak ister; ölçülü olan, bu isteği bakışta bırakır.
Merdivende kurulan kısa ortaklık
Ağır parça merdivene gelince kapılar aralanır. Kimi ip tutar, kimi köşeyi dönerken "yavaş" der, kimi çocuğu kenara çeker. Bu yardım ilan edilmez. Bir saatliğine aynı yükü taşıyan insanlar, akşam birbirinin adını hâlâ bilmiyor olabilir. Yine de o saat, tanışmanın en dürüst halidir. Çünkü laf az, nefes çoktur.
Apartmanda komşuluk böyle bir günde teoriden çıkar. Asansör varsa sıra ona göre kurulur, yoksa dinlenme sahanlıkta olur. Su ikramı bu anın çayıdır. Bardak plastik de olsa rededilmez. Taşıyanın eli doluyken kapı tutmak, uzun bir hoş geldin konuşmasından daha çok işe yarar.
Eşikte durmanın adabı
Eşik, eski evde veda, yeni evde başlangıçtır. Eski kapı kapanırken anahtar iki kez yoklanır. Yeni kapı açılırken ayakkabı dışında bırakılır, ilk adım boş odaya basar. Boş oda yankı yapar. O yankı, eşya gelene kadar evin gerçek sesidir. Bir komşu bu sessizliğe dayanamaz ve küçük bir tabakla gelir: börek, yumurta, bir demet maydanoz. Boş gitmeyen tabak burada da çalışır. Amaç evi doyurmak değil, ilk akşamı yalnız bırakmamaktır.
Ne götürüleceği listesi şişirilmez. Ağır yemek, yeni gelenin bulaşığını artırır. Ağır soru da öyle. Nereden geldin, kaç parasını verdin, kimlerle oturuyorsun. Bu üç soru ilk gün sorulmaz. İsim, kat ve bir ihtiyaç olup olmadığı yeter. Gerisi, merdivenlerde haftalar içinde kendiliğinden duyulur.
Gürültü ile özür aynı cümlede
Taşınma gürültülüdür. Çekiç, süpürge, koli bandı, sürüklenen dolap. Özür, gürültüden sonra değil yanında söylenirse kapılar açık kalır. Akşam ezanı ya da komşunun uyku saati geçiyorsa iş yarına bırakılır. Her koli bugün bitecek diye bir kural yoktur. Yarın da sokak yerindedir.
Çocuk varsa merdiven oyun alanı ilan edilmez. Koli bıçağı, cam, açık kapı ayrı dikkat ister. Büyükler kendi telafını kısar, çocuk da sahanlıkta koşmaz. Bu denge kurulunca taşınma, site grubuna şikayet olarak düşmez. Düşerse de metin kısa yazılır: saat, kat, tahmini bitiş. Suçlayan cümle, eşyadan daha ağır taşınır.
İlk sabah eski mahalleyle yeni mahalle
İlk sabah fırın, bakkal ve çöp saati öğrenilir. Selam, dükkanın eşiğinden içeri değil, kaldırımdan verilir. Eski mahalledeki alışkanlık yeni sokakta birebir tutmayabilir. Oralarda kapı çalınarak hal hatır sorulur, burada asansörde başla yetinilir. İkisini de küçümsemeden, sokağın kendi temposunu bir hafta izlemek en sağlıklı başlangıçtır.
Taşınma günü bitince kamyon gider, izi kalır: kaldırımda bir ip parçası, merdivende bir toz çizgisi. Akşam silinen o çizgi, günün kapandığını gösterir. Yeni eşik artık sadece bir tahta değildir. Üzerinden selam, tabak ve dikkat geçmeye başlar.
Sık sorulan sorular
Taşınma günü komşuya ne götürmek uygun olur? Küçük ve hemen tüketilecek bir şey yeter. Ağır yemek ve pahalı hediye ilk günü zorlaştırır. Su, çay ya da bir kapı tutmak çoğu zaman tabaktan daha işe yarar.
İlk gün hangi sorular sorulmaz? Kira, evin bedeli, aile içi ayrıntı ve eski komşularla kıyas sorulmaz. İsim ve kat yeter. Merak, merdivende zamanla yerini bulur.
Gürültü için özür ne zaman dilenir? İş başlamadan bir haber vermek, bitince kısa bir teşekkür bırakmak yeter. Gece geç saate sarkan çekiç, özür cümlesiyle kapanmaz; iş ertelenir.